Categorie: Uncategorized

Kritiek op Booking.com is niet geheel terecht

Er wordt in Nederland regelmatig heel veel kritiek op Booking.com gegeven, omdat dit bedrijf buitensporige commissie zou ontvangen van hotels. Booking.com vraagt inderdaad 10%-25% van de boekingssom als commissie en wijkt daar niet veel af van bijvoorbeeld de percentages van Expedia.
Gemiddeld is het percentage circa 15%.

Dit is stevig, maar de vraag is of het wel zo extreem hoog is. Gezien het feit dat honderdduizenden hotels bereid zijn om het percentage te betalen valt het misschien wel mee en is het voor hotels kennelijk ontzettend lastig om zelf tegen lagere promotionele kosten hun kamers vol te krijgen.

Lastig om vraag en aanbod goed te matchen
Het is ook voor individuele hotels ook niet eenvoudig om gericht te adverteren voor hun beschikbare kamers. Potentiele klanten die googlen op bijvoorbeeld “Hotel Amsterdam” geven zelden ook de gewenste datum op en de kans dat de beschikbaarheid van het hotel én de wens van de klant precies matchen is lang niet altijd groot.

Booking.com kan de consument juist heel vaak beschikbare kamers aanbieden.

Online promotiekosten
Afhankelijk van de branche bedragen (online) promotiekosten enkele procenten tot wel meer dan 20% van de omzet. 10% a 15% is dus niet zo’n heel gek percentage voor een branche waarin vraag en aanbod soms lastig op elkaar af te stemmen zijn.

Commissie Booking.com alleen over initiële prijs hotelkamer
Daarbij komt dat het percentage dat Booking.com vraagt alleen over die ene specifieke boeking gaat zonder de extra’s die nog in het hotel worden afgerekend. Die ene boeking biedt de hotelier kans om allerlei extra omzet te genereren (waarover Booking.com geen commissie ontvangt):

  • ontbijt: regelmatig een stevige €15,- a €25,- per persoon, een bedrag dat veelal niet in verhouding staat tot de kosten van het geserveerde eten
  • diner
  • minibar
  • parkeertarieven
  • fietsverhuur (vaak ook stevig geprijsd bij hotels)
  • sauna, wellness, massage
  • omzet van een winkeltje, vitrine, souvenirs, drank-/snackautomaat
  • soms nog internet/wifi
  • herhalingsbezoeken
  • word of mouth effect

Nb als een hotel slim is proberen ze een klant na een eerste bezoek een volgende keer rechtstreeks binnen te halen d.m.v. een aantrekkelijk aanbod. Eventueel kunnen ze dit ook aanbieden voor vrienden en familie van die klanten.

Booking.com kan ook rechtstreekse boekingen zonder commissie genereren
Daarnaast is een nog een andere effect voor de hotelier: sommige klanten bezoeken na het zien van een hotel op booking.com ook de website van het hotel zelf. Dat biedt het hotel de gelegenheid om de klant zelf rechtstreeks binnen te halen zonder Booking.com commissie te hoeven betalen.

Conclusie
Een deel van de hoteliers die steen en been klagen over (de commissie van) Booking.com heeft dus behoorlijk boter op het hoofd:

  1. veel hotels (doch zeker niet alle) kunnen behoorlijk wat aanvullende omzet realiseren op de boeking via Booking.com waardoor het werkelijk betaalde percentage al snel (ruim) onder de 10% van de totale omzet van het bezoek komt
  2. heel veel hotels doen zelf flink hun best om zoveel mogelijk geld uit de zakken van hun klanten te kloppen: minibar met veel te dure drankjes, ontbijt tegen stevig tarief, winkeltje of etalage met dure souvenirs, sauna, fietsverhuur, duur parkeren, vroeger ook met duur bellen/faxen en later nog een tijd lang met veel te dure WiFi. Nb die laatste twee zijn tegenwoordig gelukkig niet veel meer van toepassing door Europese regelgeving.

 

Ik Vertrek (TV programma) aast op drama en mislukkingen

Onlangs zag ik weer een keer het TV programma “Ik Vertrek” waarin Nederlanders een nieuw bestaan proberen op te bouwen in het buitenland. Vaak beginnen ze een hotel, pension of bed & breakfast in Frankrijk, Italië of Spanje en stuiten daarbij op onvoorziene bouwproblemen, moeilijk te krijgen vergunningen, plaatselijke bureaucratie en gebrekkige medewerking van aannemers.

De laatste keer dat ik het programma zag, ging de overdracht van een bar in Spanje buitengewoon moeizaam en was het stel ondanks de onzekerheid rondom de overdracht toch mét 2 jonge kinderen naar Spanje vertrokken. De “ideale” ingrediënten voor drama en plezier voor het niet zo avontuurlijke thuisblijvende TV publiek, dat zich kan verkneukelen aan de “domheid” van de vertrekkende personen. We willen natuurlijk bijna allemaal een bevestiging dat we er goed aan doen om niet aan zo’n avontuur te beginnen.

Het is echter een beetje jammer dat de focus van het programma “Ik Vertrek” puur op moeilijkheden en drama is gericht en niet op soepele en succesvolle emigraties, waarvan er waarschijnlijk een veelvoud is, maar die geen interessante televisie opleveren.

Van een succesvol geëmigreerd stel dat een bed & breakfast in Frankrijk runt, begreep ik zelfs dat hun aanmelding door vrienden door “Ik Vertrek” was afgewezen omdat hun plan te goed in elkaar stak. Erg jammer dat daarmee zo’n eenzijdig beeld rondom emigraties wordt geschetst.

Portret van Tibetaanse kunstenaar Tashi Norbu bij BOS

Zondag 13 juni 2010 zendt de Boeddhistische Omroep Stichting (BOS) van 12:00 – 12:30 op Nederland 2 een portret uit van de Tibetaanse kunstenaar Tashi Norbu.

De kunstenaar Tashi Norbu (’74) werkt en leeft samen met een groep jonge mede-Tibetanen op het raakvlak van twee culturen. Opgegroeid in Bhutan en Noord-India kwam hij via België in Nederland terecht. Ulrike Helmer maakte een film over hoe deze jongste generatie Tibetanen in Nederland hun plek veroveren, en hoe ze tegelijkertijd hard werken om hun eigen cultuur met anderen te delen.

Nb de herhaling is zaterdag 19-6-2010 om 09:50, ook op Ned. 2

Vorig jaar heb ik toevallig één van zijn werken gekocht. Zie hieronder.

Boudha, Tashi Norbu

Helaas is deze uitzending niet meer te vinden op internet. Op youtube vind je wel allerlei filmpjes over/met Tashi Norbu